Mijn MSP van toen...

Dit plaatje stamt uit waarschijnlijk oorlogstijd (in ieder geval uit de jaren ’40) in de (toen nog) Dorpstraat van Palemig, tegenwoordig Sint Barbarastraat. Op de foto zijn enkele heren druk in de weer met het slachten van een varken. Een ander, misschien een inspecteur, kijkt lachend toe. Misschien wel vanwege een stuk spek dat hem in het vooruitzicht is gesteld. In ieder geval was het zo, dat ook het thuisslachten al geregeld was bij de Slachtwet 1918. Of men het hiermee in oorlogstijd zo nauw nam, is nog maar de vraag. Destijds was het de gewoonte om thuis een varken te houden, vooral om economische redenen. Wanneer het varken ‘zijn tijd gekomen was’ was de hele familie standby. Vader om de slachter te helpen, zonen om het beest in bedwang te houden en moeder en jongere kinderen om alles zo snel mogelijk te koken en te verwerken. Het bloed  werd in een emmer opgevangen (wel roeren ter voorkoming van stolling) om er bloedworst van te maken. Vrijwel niets van het varken werd weggegooid. Soms vind je op plekken waar oude huizen stonden wel eens een stuk kaak of andere stukken van de beenderen. Afval werd toen gewoon in de grond gestopt. Sinds de komst van moderne slachterijen en supermarkten is het houden van een varken of meer varkens niet meer rendabel. Hooguit zie je af en toe een liefhebber met een mini-varkentje door de wijk wandelen, als alternatief voor een ander soort viervoeter. Zeg maar van noodzaak naar luxe-artikel.